Likovni kritičar
Dejan Đorić
O slikaru
Beograd, 2024. god
Immanuel Kant considered architecture the supreme and most important art the one that integrates and surpasses all others. In the cycle “Stubovi vremena,” za drugačije estetske fenomene od pukog ilustrovanja izgleda i mesta zgrade, srazmere i dekoracije ili njene urbanističke pripadnosti. Njeno slikarstvo se otvara prema prikazima frontalnih i bočnih izgleda zdanjâ, mada to nije urbano perspektivno predstavljanje koje se razvija od renesansne Italije.
Ove melanholične i filosofske slike govore o prolaznosti, trošnosti, habanju najtrajnijeg i najmonumentalnijeg što je čovek stvorio, počev od piramida do Huverove brane, objekta u koji je uloženo najviše betona i koji bi najduže trajao od svih dela moderne civilizacije. To je, međutim, priča o vremenu, skaska o lepoti prolaznosti, o ljudskosti i nesavršenosti, tragu ruke na slici i kući, koje ne pripadaju mašinsko-robotskom svetu jer imaju individualni pečat, topli su i ličnosni, iskazano jezikom pravoslavne teologije.
Well-versed in design and contemporary media, Mirjana Milovanović, instead of contributing to the current pictorial overflow, the inflation of images brought by the post-postmodern era — instead of yet another cold gaze and another step toward a possible digital apocalypse, creates powerful paintings. She explores what is deepest and most precious: emotions, which still shape us and define our relationship to the world. The architecture she paints, marked by time and impermanence, can be as we see in her work among other things a colossal reservoir of intuitions, dreams, and hopes, a trigger for imagination and an emotional experience of space and time, something that is increasingly disappearing from art.
Ludovica Dagna
O slikaru
Rim, 2024. god.
“Pilastri del Tempo” di Mira Milovanovic cattura un maestoso edificio storicoche si erge imponente in un’atmosfera drammatica e turbolenta. Le pennellate acriliche creano un suggestivo gioco di luci e ombre, evocando un senso di eternità e grandezza. L’edificio, ricco di dettagli architettonici, sembra emergere da una luce dorata che contrasta con il cielo scuro e tempestoso. Le pennellate audaci e testurizzate donano all’opera un’energia fluida, come se l’edificio fosse allo stesso tempo radicato nel passato e in transizione attraverso il fluire del tempo. Questo pezzo invita lo spettatore a riflettere sulla resistenza dell’architettura e della storia, che si ergono come pilastri nel continuo cambiamento della vita.
“Stubovi vremena” by Mira Milovanovic captures a majestic, historical building standing tall amidst a dramatic, swirling atmosphere. The acrylic brushstrokes create a moody interplay be-tween light and shadow, evoking a sense of timelessness and grandeur.
The building, rich with architectural details, seems to emerge from a golden light that contrasts with the darkened, stormy sky. The bold, textured strokes give the composition a fluid energy, as though the building itself is both rooted in the past and transitioning through the passage of time. This piece invites the viewer to reflect on the endurance of architecture and history, standing as a pillar amid the everchanging flow of life.